Imparare in un giorno di pioggia

De donder rolt boven Montepulciano wanneer Lorraine het stadsmuseum binnen vlucht voor de stortregen. De audiogids blijft stil; een conservator met grijze jas neemt het over, praat langzaam, wijst naar schilderijen en maquettes en koppelt simpele Italiaans‑Engelse woorden—‘rosso/red’, ‘hij zit’, ‘zij kijkt’. Samen lopen ze door stille zalen terwijl de regen tegen de ruiten tikt; hij toont een markttafereel en een schaalmodel—‘mijn stad’—en zij probeert ‘bello’. In de laatste zaal klaart de lucht op; Lorraine bedankt hem, herhaalt haar nieuwe zinnen glimlachend en stapt een door licht gewassen straat in.