Rivali della pasta

Paolo loopt met een grote glimlach de keuken binnen voor zijn eerste beginnerscursus pasta. Hij is zenuwachtig maar enthousiast en vastbesloten om meer pasta te maken dan wie dan ook. De stille, precieze Aya kiest een plek bij het raam en wil vooral perfecte pasta, niet snelle pasta. Paolo rolt zijn deeg hard en razendsnel tot het heel dun wordt, scheurt en vol gaten zit. Aya durft juist bijna niet te duwen, waardoor haar deeg dik en zwaar blijft. De chef ziet deze twee uitersten, stopt de les en vraagt hen om samen verder te werken met één bal deeg.

Aan dezelfde tafel laat Paolo aan Aya zien hoe je met meer kracht kunt rollen zonder de controle te verliezen, terwijl Aya hem leert het deeg vaak te draaien en van het midden naar de randen uit te rollen zodat het gelijkmatig blijft. Terwijl ze praten, merken ze dat Paolo altijd haast heeft om als eerste klaar te zijn en dat Aya bang is om fouten te maken, en dat goede pasta “in het midden” zit. Hun deeg wordt mooi dun en egaal, zonder gaten, en de chef verklaart het klaar voor carbonara. Samen snijden ze linten pasta en maken een klassieke carbonara met guanciale, eieren, pecorino en peper, zonder room, en ontdekken ze dat de beste pasta, net als hun nieuwe vriendschap, uit balans ontstaat.