Un incontro a Roma

Giulia is in een bar in Rome. Ze kijkt op de klok. Het is drie uur. Ze is te vroeg. Haar afspraak met Marco is om kwart over drie. Giulia is nerveus. Ze drinkt water en wacht.

Giulia is lerares. Ze is achtentwintig. Ze geeft kunstles op een middelbare school. Haar leerlingen zijn vijftien of zestien jaar. Sommige leerlingen houden van kunst; anderen komen alleen omdat het moet. Giulia begrijpt beide groepen.

Giulia heeft een kat. Hij heet Picasso. Het is een vreemde kat: hij eet alleen duur voer en hij houdt van de kleur blauw. Giulia weet niet waarom Picasso zo van blauw houdt. Dat vindt ze grappig.

Chiara is de vriendin van Giulia. Vorige week belde ze Giulia: “Ik heb een vriend. Hij heet Marco. Hij is heel aardig. Je moet hem ontmoeten! Hij houdt van boeken en jij ook. Hij heeft een kat, en jij hebt er ook één.”

“Jullie zijn perfect voor elkaar!” Chiara was erg enthousiast. Giulia heeft ja gezegd. Nu wacht ze in de bar. Ze draagt een rode sjaal. Het is haar gelukssjaal.

Chiara heeft met Marco over de rode sjaal gepraat. Zo kan Marco haar makkelijk vinden. Giulia kijkt naar het menu. De koffie kost twee euro. De thee kost drie euro. De wijn kost vijf euro per glas. In haar hoofd herhaalt ze wat ze wil zeggen.

Een man komt naar de bar toe. Hij heeft bruin haar en draagt een bril. Hij draagt een blauwe jas. Hij kijkt naar de tafels. Dan botst hij tegen een stoel! “Oh! Sorry!”, zegt hij. Giulia probeert niet te lachen. Ze ziet de rode sjaal.