I sostantivi italiani più comuni – Tempo e calendario

Aan het begin van een nieuw jaar open ik de kalender en kijk ik rustig naar alles. In deze eeuw loopt de tijd snel, maar ik wil langzaam gaan. Ik schrijf een klein aantal dingen op die ik wil doen. Ik gebruik een eenvoudige maat: drie dingen per week. Ik wil niet alle tijd vullen met duizend activiteiten. Daarom deel ik het jaar in één periode per keer: één week, dan een andere. Elke dag kies ik iets eenvoudigs en ik doe het. Soms volstaat één minuut om te beginnen en één seconde om te zeggen: “Ja, ik doe het”. Als ik de datum op het blad zie, voel ik dat het mijn moment is.

Vanochtend is het een drukke dag en ik kijk naar de tijd op mijn telefoon. Ik heb om negen uur een afspraak en ik wil niet te laat komen. Een keer heb ik de bus gemist en ik heb mijn les geleerd. Op dat moment zei ik tegen mezelf: “Rustig”. Ik haal adem en ik maak mijn tas klaar. Elke minuut telt, maar ik moet niet rennen. Ik kijk ook naar de seconden die voorbijgaan en ik glimlach. In een ogenblik ben ik buiten en ik vertrek.

In de maand april zie ik de eerste bloemen en ik voel de lente. In april is de lucht lichter en de ochtend is fris. In mei zijn de dagen warmer en ik ben vaker buiten. In juni komt de zomer en de zon blijft tot de avond. Na een periode van warmte verandert de lucht in september en begint de herfst. In oktober trek ik een jas aan en ik denk al aan de winter. Elk seizoen heeft een ander ritme en elke maand heeft een karakter. Wanneer ik naar een oude familiekalender kijk, denk ik aan een andere eeuw.

Deze week heb ik een gesprek met mijn baas. Ik schrijf de datum in de agenda en ik controleer die twee keer. Ik besluit een duidelijke maat voor de tijd: veertig minuten. Daarna voeg ik tien minuten toe voor de vragen. Zo duurt het gesprek een uur en dat is genoeg. Eerst maak ik een klein aantal notities klaar, zo ben ik duidelijker. Als ik eerder aankom, wacht ik in stilte. Als ik met een kleine vertraging aankom, zeg ik meteen: “Sorry”. Op dat moment denk ik alleen aan goed praten en aan afronden.

Mijn dag begint meestal vroeg. Dan is het rustig en kan ik beter denken. ’s Middags doe ik lichtere dingen en plan ik de volgende dag. In deze periode wil ik niet altijd haast hebben. ’s Avonds sluit ik de computer en eet ik rustig. Voor ik ga slapen kijk ik maar één keer op de klok, daarna is het genoeg. ’s Nachts wil ik uitrusten, want het lichaam heeft energie nodig. Soms stop ik even en neem ik een minuut pauze. Dan begrijp ik dat ik langzamer kan gaan.

In het weekend maak ik ruimte voor mezelf. Ik zet niet te veel afspraken. Ik houd een simpele regel: twee dingen per dag, niet meer. Als ik kan, neem ik een kleine vakantie dichtbij. In de lente, in april en mei, loop ik en kijk ik naar de kleuren. In de zomer, vanaf juni, kies ik een langere vakantie en ga ik naar zee. In de herfst, in september en oktober, blijf ik ’s avonds thuis en lees ik. In de winter blijf ik liever in de stad en drink ik iets warms. Elk seizoen leert mij een andere manier om de tijd te gebruiken, maand na maand.

Als er een feest is, denk ik eerst aan de datum. Ik kies een dag in het weekend en stuur een bericht naar vrienden. Voor mij is een feest ook een eenvoudige ontmoeting. Ik maak een duidelijke afspraak: bij mij thuis, om acht uur. Ik vraag ook de precieze tijd, zodat iedereen het begrijpt. Veel mensen kijken op hun telefoon naar de tijd, dus dat is makkelijk. Ik zet een regel voor de tijd van het feest: twee uur, en dan zien we wel. Als iemand te laat komt, word ik niet boos. Op dat moment geef ik een glas en ga ik door met het feest.