Nick arrive à West Egg

Als het waar is dat persoonlijkheid een ononderbroken reeks van geslaagde gebaren is, was er in deze man iets prachtigs, ik weet niet welke verhoogde gevoeligheid voor de beloften van het leven, alsof hij verwant was aan een van die gecompliceerde machines die aardbevingen op tien mijl afstand registreren. Deze gevoeligheid had niets gemeen met de oppervlakkige emotionaliteit die men zo vaak tegenkomt.

Zo'n bereidheid om te reageren had niets gemeen met die slappe beïnvloedbaarheid die men vereert met de naam 'creatief temperament' – het was een buitengewone gave van hoop, een romantische staat van paraatheid voor gebeurtenissen zoals ik nog nooit bij een mens had aangetroffen en zoals het nauwelijks waarschijnlijk is dat ik opnieuw in mijn leven zal tegenkomen.

Nee – uiteindelijk bleek Gatsby sympathiek; het was wat aan hem knaagde, het giftige stof dat opsteeg achter zijn dromen, dat voor een tijd mijn belangstelling voor de mislukte verdrietigheden en de kortstondige vreugden van de mensheid had gesloten. Het waren de omstandigheden rondom hem, niet de man zelf, die mij aanvankelijk hadden afgestoten.

Mijn familie bestaat uit bekende en welgestelde mensen, sinds drie generaties gevestigd in deze stad in het Midden-Westen. De Carraways vormen in zekere zin een clan en de traditie wil dat wij afstammen van de hertogen van Buccleuch, maar de werkelijke grondlegger van de lijn waartoe ik behoor was de broer van mijn grootvader, die hier in achttienhonderd eenenvijftig kwam.

Deze oudoom liet zich vervangen tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog en begon de groothandel in ijzerwaren die mijn vader nog steeds leidt. Ik heb deze oudoom nooit gezien, maar het schijnt dat ik op hem lijk – althans volgens het olieverfschilderij dat in papa's kantoor hangt waarop hij er onbuigzaam en sceptisch uitziet, alsof hij de wereld met omzichtigheid beoordeelt.

Ik behaalde mijn diploma's aan Yale in 1915, precies een kwart eeuw na mijn vader, en confronteerde iets later die Teutoonse volksverhuizing die men erin slaagde in te dammen, tenminste tijdelijk, en die men de Grote Oorlog heeft genoemd. Ik beleefde zoveel plezier aan de tegenaanval dat ik er zeer opgewonden van terugkeerde, niet in staat mijn leven van vroeger weer op te nemen.

Het Midden-Westen, waar ik verwachtte het brandende centrum van de wereld terug te vinden, maakte op mij de indruk slechts de gerafelde rand ervan te zijn – dermate zelfs dat ik het besluit nam naar New York te gaan om er mijn leertijd door te brengen bij een effectenbank. Dat was de logische keuze voor een jonge man van mijn milieu en mijn tijd.