Ein Treffen in Berlin

De ober brengt eindelijk het eten. Hij loopt zo langzaam. De appeltaart ziet er lekker uit. Het broodje ziet er goed uit. "Eet smakelijk!" zeggen zij tegen elkaar. Zij beginnen te eten. Het eten is lekker.

"Welke kleur heeft jouw kat?" vraagt Thomas. "Zij is zwart en wit. Als een koe!" Anna lacht. "Maar zij denkt dat zij een hond is. Zij brengt dingen!" Dat is ongewoon. "Echt? Wat brengt zij?" Thomas is nieuwsgierig. "Pennen! Alleen blauwe pennen. Ik weet niet waarom."

"Dat is ongelooflijk! Hemingway is oranje en lui." Thomas schudt zijn hoofd. "Zij beweegt zich alleen voor eten. Zij is rond als een voetbal!" Zij vergelijken kattenverhalen. Beide katten zijn vreemd. Dat is perfect. Zij hebben veel te bespreken.

"Hoe lang werk jij op het gymnasium?" vraagt Thomas. "Twee jaar. Daarvoor heb ik in een museum gewerkt." Anna legt uit. "Maar tieners zijn interessanter dan schilderijen. Zij hebben over alles een mening!" Zij glimlacht. "Vinden zij jouw les leuk?"

"Sommige leerlingen houden van kunst. Zij blijven na de les om te schilderen." Anna is trots. "Andere leerlingen tekenen stokfiguren en zeggen 'klaar!'" Zij lacht. "Maar dat is oké. Niet iedereen hoeft kunstenaar te zijn." Thomas knikt. Hij begrijpt het.

De ober verschijnt weer. Hij beweegt zich alsof hij onder water is. "Wilt u nog iets drinken?" vraagt hij langzaam. Anna kijkt Thomas aan. De middag is mooi. Zij wil blijven. "Misschien... bier?" stelt zij voor. Thomas glimlacht. "Goed idee! Bier is altijd een goede keuze in Berlijn."