Ein Treffen in Berlin

Wat voor creatiefs? Thomas is nieuwsgierig. Vorige week schreef een leerling: 'Mona Lisa glimlacht, omdat zij een geheim heeft. Misschien heeft zij huiswerk vergeten.' Anna imiteert een tienerstem. Een andere schreef: 'Moderne kunst is als mijn kamer. Rommelig maar duur.' Thomas morst bijna zijn bier.

Tieners zijn filosofen, zegt hij. In de boekhandel kopen zij alleen fantasy-romans. Hij ziet er ernstig uit. Zoveel tovenaars. Soms zoek ik naar toverstokken! Anna giechelt. Zij zijn beide ontspannen.

Kan ik jou iets grappigs vertellen? vraagt Thomas. Natuurlijk! Anna leunt dichterbij. Vanmorgen heb ik mijn kat gevoerd. Maar ik was moe. Hij pauzeert. Ik heb koffie in haar bakje gedaan. En kattenvoer in mijn kopje! Zijn gezicht toont walging. Ik heb het bijna gedronken!

Anna houdt haar hand voor haar mond. Zij lacht hard. Heeft Hemingway de koffie gedronken? vraagt zij. Nee! Zij heeft mij aangekeken, alsof ik gek was. Daarna is zij weer naar bed gegaan. Thomas schudt zijn hoofd. Zij had gelijk. Ik ben gek voor de koffie.

Hoe laat is het? vraagt Anna plotseling. Thomas kijkt op zijn horloge. Dan kijkt hij nog een keer. Klopt dat? Half zes? De tijd is voorbijgevlogen. Oh! Wij hebben tweeënhalf uur gepraat! Anna is verrast. Goede gesprekken laten de tijd verdwijnen, zegt Thomas.

Zij drinken hun bier op. Het café is nu voller. Avondgasten komen. De langzame ober is nog steeds langzaam. Anna denkt aan haar kat. Ik moet binnenkort gaan. Picasso heeft om zes uur avondeten. Als ik te laat ben, protesteert zij. Zij ziet er verontschuldigend uit.